Ciemno- zielona głębia

Ewelina Gawłowska - Jedyna polka w Londyńskim Klubie Milionera!

Ostatnio, oglądając jeden z programów TV, usłyszałam historię Eweliny Gawłowskiej, nie wiem czy słyszeliście o niej, dlatego też pokrótce przybliżę Wam jej zdumiewającą, a jednocześnie przyprawiającą o zawrót głowy historię.

Jako nastolatka wyjechała za granicę, oczywiście sama i w dodatku jak to bywa w motywujących historiach, nie znająca j. angielskiego. Czyli jednym słowem bez szans na sukces z naciskiem na zmywanie garów i naczyń po anglikach. Oczywiście pewnie wszyscy obstawiali, że po kilku miesiącach, zjawi się z opuszczoną głową w drzwiach domu rodzinnego i z pokorą przyzna się do porażki, aby dać satysfakcje tym co uwielbiają stwierdzenia "a nie mówiłem".

Wracając jednak do niej, zaczęła pracować na zmywaku i pomału uczyła się języka. Gdy już go trochę liznęła, znalazła pracę w sklepie 

z garniturami i zaczęło się... Zaczęła poznawać ludzi świata biznesu, którzy kupowali u niej garnitury. Pewnie większość 

z Was pomyślała, że pewnie nie tylko garnitury sprzedawała, ale i w inny sposób dogadzała Panom. 

Dzięki temu, że miała swój cel aby osiągnąć sukces, w wieku dwudziestu paru lat, założyła własną firmę, inwestując na londyńskim rynku. 

Dziś należy do klubu Milionerów w Anglii, tak jak m.in. Madonna.

Powiedzcie mi, czy to pracowitość, szczęście, znajomości, czy po prostu odwaga i determinacja zaprowadziły ją do tego miejsca, w którym się znajduje?

Zazdroszczę tym ludziom, którzy potrafią walczyć o swoje, ja jestem zawsze szarą myszką, która na wszystko się zgadza aby spełnić oczekiwania innych nie myśląc o sobie i swoich potrzebach.

Zazdroszczę tym ludziom, odwagi i determinacji, ja od kilku lat myślę o własnej firmie lub awansie społecznym, jednak wciąż boję się podjąć ryzyko. Przysłowie, kto nie ryzykuje, ten nie ma, nie należy do moich ulubionych.

Zazdroszczę, tym wszystkim ludziom sukcesu, tego, że z niczego potrafili stworzyć imperium 

i to czasami bez dyplomów magisterskich ze szkoły zarządzania, bez języków obcych i pleców 

w postaci bogatego tatusia.

P. Ewelina wspomniała, że aby osiągnąć sukces należy otaczać się ludźmi sukcesu, którzy wiedzą już jak go osiągnąć.

Ciekawa jestem czy zgadzacie się z tym zdaniem, a może ktoś z Was ma własny pomysł na sukces i może podzielić się swoją bajkową historią.

Turkusowa szarość

Tym razem nie będę pisać o zazdrości związanej z miłością, chociaż pewnie niektóre z nas darzą tym, uczuciem swoje szafy :)

Pomału zbliża się wiosna
i ponownie zabieram się do przygotowywania szafy pod wiosenną paradę mody. Pewnie nie tylko ja znam doskonale to uczucie, gdy otwieram szafę i owszem widzę ubrania na półkach i to nawet dosyć sporo. Jednak, gdy zaczynam się, im przyglądać dokładniej, zaczynam dostrzegać: jeja jakie to stare, w to już się nie mieszczę, to ma dziurę, tamto plamkę, itp, itd.
Oczywiście czemu nie wyrzucę starych, zużytych ciuchów  "bo może kiedyś się przydadzą", "będę miała do chodzenia po domu" i wiele innych. A tak naprawdę nie wyrzucam tych ciuchów, bo na końcu okazałoby się, że szafa jest pusta.

I teraz zaczynam mój temat o zazdrości, a mianowicie ZAZDROSZCZĘ tym wszystkim dziewczynom co potrafią idealnie dopasować swoje ubrania pod swoją figurę, wiek oraz styl. Jednak przede wszystkim zazdroszczę, im tego, że mają cierpliwość do wyszukiwania ubrań i mega promocji. Ja stety czy niestety, wpadam do sklepu i przymierzam pierwszą lepszą rzecz jaka mi się spodoba
i uciekam ze sklepu. Później dziwię się, że nawet jak coś kupię, to i tak ląduje to daleko w szafie, powiększając stosy na półkach bezużytecznych ciuchów.

Wiele razy obiecuję sobie, że poświęcę więcej czasu na szukanie fajnych promocji - przecież to oszczędzanie - po co przepłacać za coś, co zaraz będzie obniżone. I przede wszystkim, przykładać będę większą wagę, do tego jakie spodnie będą pasować na moje wielkie biodra :)

Nie wiem czy lubicie zakupy w Reserved, ale jak coś podzielę się z Wami moim znaleziskiem :)
Dzielcie się, jak też coś macie.